هم زياده‌روى ننمايد و اتفاقاً آن چيز تلف شود ضامن نيست ، ولى چنانچه شرط كنند كه اگر تلف شود عاريه كننده ضامن باشد ، بايد عوض آن را بدهد . مسأله 14 - اگر مالى را كه عاريه كرده ، طلا و نقره باشد و تلف شود ؛ چه شرط ضمان كرده باشد و چه نكرده باشد ، بايد قيمت آن را بدهد اگرچه كوتاهى در حفظ و زياده‌روى در استفاده نكرده باشد ، مگر در صورتى كه شرط كنند كه اگر تلف شود ضمان ساقط باشد . مسأله 15 - چيزى را كه عاريه كرده بدون اجازهء صاحب آن نمىتوان به ديگرى اجاره و يا عاريه داد . مسأله 16 - اگر چيزى را كه عاريه كرده با اجازهء صاحب آن به ديگرى عاريه بدهد ، چنانچه كسى كه اول آن چيز را عاريه كرده بميرد يا ديوانه شود عاريهء دومى باطل نمىشود . مسأله 17 - اگر بداند مالى را كه عاريه كرده غصبى است بايد آن را به صاحبش برساند و نمىتواند آن را به غاصب بدهد . مسأله 18 - اگر مالى را از غاصب عاريه بكند ولى نداند كه غصبى است ، اگر در نزد عاريه كننده تلف شود ، مالك آن مىتواند عوض مال خود و منافعى را كه استفاده كرده و يا در نزد او از بين رفته از غاصب و عاريه كننده مطالبه كند ، و اگر مالك عوض را از عاريه گيرنده بگيرد او مىتواند از غاصب مطالبه كند ، ولى اگر مالك از غاصب گرفت او نمىتواند عوض را از عاريه گيرنده مطالبه كند . مسأله 19 - اگر مالى را از غاصب عاريه كند و بداند كه مال غصبى است و مال تلف شود ، مالك مىتواند عوض مال و استفادهء آن را از عاريه كننده و يا غاصب مطالبه كند . و اگر از عاريه كننده عوض مال و منافع را بگيرد او نمىتواند چيزى را كه به مالك مىدهد از عاريه دهنده ، كه در فرض مسأله غاصب است ، مطالبه نمايد .